تجدید ارزیابی، جایگزینی ارزش‌‌‌ منصفانة دارایی‌‌‌های ثابت در تاریخ‌‌‌های تجدید ارزیابی به جای ارزش‌‌‌ تاریخی آن‌‌‌هاست. از آنجا که گزارش دارایی‌‌‌ها به بهای تمام شده تاریخی سبب می‌‌‌شود ارزش جاری دارایی‌‌‌های شرکت‌‌‌ با ارزش دفتری آن‌‌‌ها تفاوت قابل ملاحظه‌‌‌ای داشته باشد، تجدید ارزیابی دارایی‌‌‌ها می‌‌‌تواند به شفافیت و مربوط بودن صورت-های مالی کمک نماید. در سال‌‌‌های اخیر افزایش سرمایة بنگاه‌‌‌های اقتصادی، ناشی از تجدید ارزیابی دارایی‌‌‌های آن‌‌‌ها از شمول مالیات معاف اعلام شده است. به دلیل نوظهور بودن این نوع افزایش سرمایه در بازار سرمایة کشور ابعاد، پیامدها و اثرات آن به طور کامل مورد بررسی قرار نگرفته است. در این مقاله چارچوب تحلیل بنیادی مبنای بررسی و تحلیل افزایش سرمایه از این محل قرار می‌‌‌گیرد. تحلیل بنیادی نشان می‌‌‌دهد، گرچه افزایش سرمایه از این محل مزایایی همچون افزایش نسبت مالکانه و افزایش ظرفیت استقراضی را به همراه دارد اما کاهش بسیاری از نسبت‌‌‌های مالی، کاهش نرخ رشد شرکت اعم از نرخ رشد داخلی و نرخ رشد قابل تحمل (پایدار)، کاهش ارزش ذاتی سهم و کاهش نسبت P/E، در کنار افزایش ریسک و بازده مورد انتظار سهامداران از جمله پیامدهای آن است.