پژوهش حاضر به بررسی تأثیر ویژگی‌های شرکای حسابرس بر اثربخشی آن‌ها در شناسایی تحریف‌های صورت‌های مالی و برآوردهای حسابداری می‌پردازد.. مطالعه حاضر با تحلیل داده‌های ۱۰۵ شرکت پذیرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران طی دوره ۱۳۹۲ تا ۱۴۰۱ انجام شده است. برای ارزیابی رابطه میان ویژگی‌های شریک حسابرس و توانایی وی در شناسایی تحریف‌های مالی، از مدل‌های رگرسیون چندگانه گرفته شده است. اطلاعات از گزارش‌های حسابرسی، صورت‌های مالی و یادداشت‌های توضیحی گردآوری شده‌اند. شاخص‌هایی مانند تحصیلات، سابقه تصدی، و میزان مشغله‌های کاری در این بررسی لحاظ شده‌اند.

نتایج نشان می‌دهد شرکای حسابرس با تحصیلات عالی‌تر و سابقه کاری طولانی‌تر، در کشف تحریف‌های مالی و ارزیابی برآوردهای حسابداری عملکرد بهتری دارند. این امر به نقش تجربه و دانش انباشته در بهبود کیفیت حسابرسی اشاره دارد. در مقابل، شرکای با بار کاری بالا یا درگیر ارائه خدمات غیرحسابرسی، در شناسایی تحریف‌ها و ارزیابی برآوردهای حسابداری ضعیف‌تر عمل می‌کنند و دقت برآوردهای آن‌ها کاهش می‌یابد. در نهایت، پژوهش تأکید می‌کند که ویژگی‌های حرفه‌ای مانند تجربه، تحصیلات و تداوم رابطه با مشتری از عوامل کلیدی در افزایش اثربخشی حسابرسی هستند. بر همین اساس، نهادهای نظارتی و مؤسسات حسابرسی باید در انتخاب و آموزش شرکای حسابرس، این عوامل را در اولویت قرار دهند تا کیفیت گزارشگری مالی و اعتماد عمومی تقویت شود.