هدف: توان پرداخت بدهی‌های جاری یکی از شاخص‌های اساسی سلامت مالی شرکت‌هاست و نقش مهمی در پیشگیری از بحران نقدینگی و تداوم فعالیت بنگاه‌ها ایفا می‌کند. ازاین‌رو، انتخاب ساختار سرمایه مناسب و مدیریت سودآوری می‌تواند به‌طور معناداری بر این توان اثرگذار باشد. هدف پژوهش حاضر بررسی اثر سودآوری و ساختار سرمایه بر توان پرداخت بدهی‌های جاری شرکت‌هاست.

روش: جامعه آماری پژوهش شامل 160 شرکت پذیرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران طی دوره 1393 تا 1402 است که با روش حذف سیستماتیک انتخاب شدند. برای آزمون فرضیه‌ها از رگرسیون خطی چندگانه در قالب داده‌های تابلویی استفاده شد. انتخاب الگوی مناسب با آزمون‌های F لیمر و هاسمن انجام گرفت. همچنین برای رفع خودهمبستگی از روش کوکران–اورکات، برای بررسی ناهمسانی واریانس از آزمون وایت و برای آزمون نرمال بودن باقیمانده‌ها از آزمون جارک–برا استفاده شد، همچنین داده‌های این پژوهش از نوع پانل می‌باشد که جمع‌آوری داده از طریق نرم افزار ره‌آورد نوین صورت گرفت و از نرم افزار EViews برای تحلیل داده‌ها استفاده شد.

یافته‌ها: نتایج نشان داد سودآوری مبتنی بر بازده دارایی‌ها و بازده حقوق صاحبان سهام اثر مثبت و معنادار و حاشیه سود خالص اثر منفی و معنادار بر توان پرداخت بدهی‌های جاری دارد. همچنین، نسبت بدهی و نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام اثر منفی و نسبت حقوق صاحبان سهام اثر مثبت و معنادار بر این توان دارند.

نتیجه‌گیری: سودآوری و ساختار سرمایه به‌طور معناداری بر توان پرداخت بدهی‌های جاری شرکت‌ها اثرگذارند و مدیریت مناسب ساختار سرمایه می‌تواند فشار نقدینگی را کاهش دهد.