هدف: پژوهش حاضر در پی ردیابی تاثیر محافظه‌کاری حسابرس بر رابطه میان خوانایی گزارشگری مالی و قیمت‌گذاری نادرست سهام شرکت‌ها است.

روش: در این راستا نمونه‌ای مشتمل بر 127 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در طول سال‌های 1391-1400 انتخاب و در نهایت فرضیه‌های پژوهش با کمک آزمون رگرسیون خطی چندگانه مبتنی بر داده‌های تابلویی آزمون شد(از آنجا که داده‌های سال 1400 در محاسبات قیمت‌گذاری نادرست سهام استفاده شد، نهایتا از 9 دوره در آزمون‌های آماری استفاده شده است). برای سنجش قیمت‌گذاری نادرست سهام از مدل 5 عاملی پانتزالیس و پارک(2013)، برای ارزیابی خوانایی گزارشگری مالی از شاخص فوگ و نهایتا برای سنجش محافظه‌کاری حسابرس از مدل نوین چونگ و همکاران(2003) که بسط مدل محافظه‌کاری باسو(1997) است، استفاده شد.

یافته‌ها: مشاهده گردید که میان خوانایی گزارشگری مالی و قیمت‌گذاری نادرست سهام رابطه معکوس و معناداری وجود دارد، همچنین محافظه‌کاری حسابرس رابطه میان خوانایی گزارشگری مالی و قیمت‌گذاری نادرست سهام را تقویت می‌کند.

نتیجه‌گیری: پژوهش حاضر مدارک سودمندی فراهم آورد که با بهره‌گیری بهتر از خوانایی گزارشگری مالی می‌توان قیمت‌گذاری نادرست سهام را کاهش داد و جامعه حسابرسان در این رابطه نقش مهمی را ایفا می‌نمایند.