هدف تحقیق حاضر ارائه الگویی از عوامل کاهنده ریاکاری اخلاقی حسابرسان در خدمات حرفه ای می باشد. این پژوهش از نوع کیفی و با رویکرد اکتشافی-تبیینی است. جامعه آماری پژوهش شامل حسابرسان شاغل در حرفه و صاحب‌نظران حوزه حسابرسی است. نمونه گیری به صورت هدفمند و به شیوه نمونه گیرری متوالی (افزایش حجم نمونه تا زمان رسیدن به کفایت نظری یا اشباء داده ها) و بصورت گلوله برفی انجام شد که 15 نفر از حسابرسان و صاحب‌نظران مورد مصاحبه عمیق نیمه ساختاریافته قرار گرفتند. داده‌های حاصل از مصاحبه‌ها با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. جهت بررسی کیفیت و اعتباربخشی به نتایج کیفی در تحقیق حاضر از معیارهای ارزشیابی لینکلن و گابا (1985) شامل معیارهای اعتبار، انتقال، قابلیت اعتماد و تأییدپذیری استفاده شد و برای محاسبه پایایی مصاحبه با روش توافق درون موضوعی دو کدگذار استفاده شد که پایایی بین دو کدگذار در کل برابر 89 % بدست آمد و در سطح خوب قرار گرفت. کدگذاری مصاحبه ها با استفاده از نرم افزار MAXQDA2020 انجام پذیرفت. یافته ها نشان داد عوامل کاهنده ریاکاری اخلاقی حسابرسان در خدمات حرفه ای شامل عوامل سازمانی و مدیریتی (8 شاخص)، عوامل اخلاقی و فرهنگی (11 شاخص)، عوامل اقتصادی و مالی (8 شاخص)، عوامل حکمرانی و قانونی (5 شاخص) می باشند. درک دقیق این پس‌ران‌ها و ارتباط آنها با رفتارهای اخلاقی حسابرسان می‌تواند به پیشگیری از ریاکاری و ایجاد یک محیط حرفه‌ای و اخلاقی در حوزه حسابرسی کمک کند.