هدف مطالعه حاضر بررسی تعاملات بین حسابرسان، مدیران، ناظران حرفۀ حسابرسی و کارشناسان تحلیل داده با تمرکز بر نظریه نوآوری فنی-اجتماعی است. جامعه آماری پژوهش، زوج‌های حسابرس-مشتری، نهادهای ناظر و استانداردگزار حسابرسی در ایران، و متخصصان فناوری تحلیل داده‌ها در محیط گزارشگری مالی می‌باشد. برای گردآوری داده‌ها، از روش‌های مصاحبه عمیق و نیمه‌ساختاریافته استفاده شده است. همچنین، تحلیل داده‌ها با استفاده از روش هفت مرحله‌ای کلایزی ارائه شده و برای بررسی اعتبار نتایج، معیارهای چهارگانه لینکلن و گابا و شاخص کاپای کوهن استفاده شده است. بر اساس نتایج، مدیران، حسابرسان، کارشناسان و استانداردگزاران حسابرسی اعلام تمایل به ترویج فن‌آوری تحلیل داده‌ها نموده‌اند و بر این باورند که این ارتقاء فناوری، به نفع همه فعالان این حوزه می‌باشد. همچنین، مدیران و حسابرسان در مسیر پذیرش فناوری، یکدیگر را همراهی می‌کنند، اما تنش‌هایی مانند توافق در میزان حق‌الزحمه، کمبود داده-ها، و درخواست ارزیابی‌ها و اطلاعات بیشتر توسط مدیران، در تعاملات این دو گروه وجود دارد. علاوه بر این، هر چهار گروه بر این باورند که حسابرسان تخصص بالاتری در رابطه با فناوری‌های نوین دارند و بهتر است از این تخصص، برای متقاعد ساختن ناظران در راستای تنظیم استانداردهای سازگار با ترویج نوآوری تحلیل داده‌ها استفاده کنند. همچنین حسابرسان و مدیران به دو گروه تقسیم می‌شوند. گروه اول، خواهان قوانین سخت‌گیرانه برای داشتن نقشه راه دقیق و گروه دوم خواهان قوانین سهل‌گیرانه‌تر برای داشتن فرصت ابتکار هستند. همچنین، مدیران، حسابرسان و کارشناسان بر این باورند که قرار دادن اطلاعات اضافی توسط حسابرسان در اختیار مدیران، می‌تواند کمک شایانی به وضعیت مالی شرکت‌ها کند.