توانایی شرکت در ایجاد جریان وجوه نقد، در ارزش سهام و بازده آن منعکس میشود، لذا پیش‌بینی جریان وجوه نقد شرکت‌ها به سرمایهگذاران کمک مینماید تا بازده سهام آن را پیش‌بینی نمایند. هدف پژوهش، ارائه الگویی جهت ارزیابی عملکرد شرکت‌ها باتوجه‌به رابطه جریان‌های نقدی با بازده سهام در شرایط درماندگی و عدم درماندگی مالی میباشد. جامعه آماری پژوهش، شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران بوده که 197 شرکت در دوره زمانی 1400-1391 به‌عنوان نمونه انتخاب و برای انجام تحلیل‌های آماری از روش رگرسیون خطی چندگانه استفاده شده است.

یافته‌های آماری نشان می‌دهد که متغیر مستقل وجه نقد اثر مستقیمی بر متغیر وابسته بازده سهام در شرکت‌‌های درمانده ندارد، ولی در شرکت‌های غیر درمانده معنادار می‌باشد. ‌در

شرکت‌های درمانده متغیرهای مستقل‌(جریان‌های نقد: ‌عملیاتی‌، آزاد، حقوق صاحبان سهام و سرمایه‌ای) و کنترلی (اندازه شرکت، اهرم مالی، کیوتوبین) با بازده سهام رابطه معنادار ندارد. ولی در شرکت‌های غیر درمانده بازده سهام رابطه معنادار و معکوس با جریان نقد آزاد و رابطه معناداری با سایر متغیرهای مستقل ندارد. پس از طریق رابطه بازده سهام و جریان نقد آزاد می‌توانیم به ارزیابی شرکت‌ها در شرایط عدم درماندگی مالی بپردازیم. علاوه بر این، برای تشخیص شرکت‌های درمانده و سالم از مدل کردستانی و تاتلی که مدل‌های استخراج شده از آن، بهترین متغیرهای توضیحی در روش تحلیل ممیزی و لوجیت‌، در سطح دقت 93‌% بوده که درایران کاربرد بیشتری دارد، بهره برده شده است که حاکی از عدم وجود رابطه معنادار بین وجه نقد و بازده سهام در شرکت‌های درمانده می باشد.